‘s Lands eerste carnavalsfilm

 

 

De culturele scène is er een die mij tot op het bot boeit! Om een beetje voeling te houden met het wel en wee

van deze aan intense veranderingen onderhevige sector, ga ik enorme ladingen cultuur snuiven!

Met andere woorden: doe ik één keer per week een nieuw, gaaf, boeiend of spannend gebouw, stuk of event aan.

Zo draag ik niet alleen een vette steen bij aan de noodlijdende scene, maar kan ik tevens achterhalen

what’s hot and what’s not! In deze blog krijg je daarover geen saai “hoe was de hele ervaring voor mij persoonlijk”-

blabla- verhaal terug te lezen, maar een kei-interessante analyse van het gedrag en de gesprekken

van juist iedereen die er rondloopt behalve mijzelf. Lopen de bezoekers intens te genieten of

worden er chagrijnige blikken op horloges geworpen in de hoop dat de hele culturele ervaring snel ten einde is?

Met mijn optimaal getrainde observatie-skills, zijn al die middagen op het terras toch nog

ergens goed voor geweest, ga ik een kijkje nemen bij nemen bij de première van de eindexamenfilm

 

De Raad

  

in Wamel, in het land van Maas en Waal! Want de première van ’s lands eerste carnavalsfilm

wil ik toch echt niet missen! Helemaal niet als hij bijna volledig gefinancierd is met de opbrengst

van de carnavalskraker  “Ik laat je thuis”, een parodie op “Ik neem je mee” van Gers Pardoel,

die in 2012 de carnavalshitlijsten behoorlijk domineerde. Dat belooft wat! Ik ben op de eerste plaats

heel benieuwd naar de bijzondere locatie van deze première. Het is namelijk allemaal te doen in een zaaltje

in dé feestartikelenwinkel van Wamel. Hij is na deze première ook nog te bewonderen op

het Eindhovens Film Festival, dat aankomend weekend plaatsvindt. Daarnaast ben ik ook erg nieuwsgierig

naar de film zelf: met glansrollen voor Ingeborg Wieten, Jochem van Gelder, de Deurzakkers en

praktisch iedere inwoner van Wamel. En natuurlijk ga ik weer uitgebreid uit de doeken doen,

wat voor volk er bij deze première aanwezig is…

 

… dat is een gezellige meute mensen, bestaande uit de volledige cast, crew en figuranten met aanhang.

 

 

Net op tijd bereik ik het knusse dorpje Wamel dat verscholen ligt onder de rook van Tiel.

Het is meteen duidelijk waar de feestwinkel zich bevindt waar de première zal gaan plaatsvinden. Het is er een

af en aanrijden van auto’s, terwijl de rest van Wamel niets dan kalme zondagsrust ademt. Buiten de FeestXpert

zijn twee tenten opgezet. Een grote, langwerpige witte, waarin er te midden van de voor de gelegenheid verklede

carnavalsraadsleden een biertje genuttigd kan worden, en een kleine van sponsor Schrobbelèr,

waar kaartjes gekocht kunnen worden voor de film. De rode loper die voor de ingang ligt, is door

het herfstige weer inmiddels helemaal natgeregend. Binnen in de winkel dartelen overal verregende mensen

rond tussen de pruiken en kostuums in afwachting van de film. Deze wordt vertoond in een zaaltje

dat hoogstwaarschijnlijk in het dagelijks leven dienst doet als opslagruimte. Desondanks is de ruimte professioneel

voorzien van een bioscoopscherm en een degelijke geluidsinstallatie, inclusief microfoon.

  

 

Tegen drieën schuifelt iedereen, alle inwoners van Wamel lijken uitgelopen voor dit event, onder warme conversaties

over dagelijkse beslommeringen de zaal in. Enkele laatkomers vinden dankzij behulpzame kreten aansluiting

bij het juiste groepje vrienden en worden vanaf de andere kant van de zaal nog even vlug gedag geroepen.

Als iedereen plaatsgenomen heeft op de witte tuinstoelen, neemt creatief producent Rob Janssen het woord en bedankt

nogmaals iedereen die bijgedragen heeft aan de film voor zijn hulp en het mede mogelijk maken van deze première.

Bij deze introductie wordt kort een legendarische en tot in de kleine uurtjes uitgelopen draaidag aangehaald,

waaraan de hele zaal levendige herinneringen lijkt te hebben. Dan volgt er een groot applaus en

wordt de film gestart.

 

 

Tijdens de film hoor ik de figuranten in de zaal naar zichzelf zoeken op het doek en klinken er gedempte reacties

als ze in een flits voorbij gekomen zijn. Op het juiste moment barst de hele zaal in lachen uit en er wordt

zichtbaar genoten van het materiaal. Het is ook mooi om te zien dat er in de film heel subtiel aan product placement is gedaan.

Alle sponsoren komen op een passende plaats en in een weloverwogen scène kort in beeld. Als na 40 minuten

de aftiteling over het scherm rolt, klinkt er opnieuw applaus. Rob vraagt iedereen nog even te blijven zitten

voor de aftiteling, omdat die zo’n belangrijk onderdeel uitmaakt van de film en de zaal geeft

als vanzelfsprekend gehoor aan zijn verzoek. Na afloop zijn de positieve reacties niet van de lucht.

De kreten “Wat goed!”; “Ontzettend mooi!”; “Hij heeft het maar goed voor mekaar”; “Fantastisch”

en “Het heeft goed uitgepakt” volgen elkaar in rap tempo op. Het enige wat er door mijn hoofd schiet is:

“Dat was te kort!”. Buiten de zaal staat jong en oud te popelen om nog even een praatje te maken met

de aanwezige hoofdrolspelers en de producent. De zon is inmiddels gaan schijnen en er wordt voor de

FeestXpert nog een biertje gedronken op het resultaat. Een middag waar deze beginnende creatief producent 

en initiatiefnemer apetrots op mag zijn. Ik, en volgens mij meerdere aanwezigen met mij, ben alvast benieuwd

naar een volgende film.

 

 

Kortom: ‘De Raad’ is een ontzettend professioneel aangepakte eindexamenfilm, die gemaakt is in samenwerking 

met de complete bevolking een zeer carnavals-minded dorpjeDeze eerste carnavalsfilm zal zeker in de zuidelijke contreien

van het land ontzettend tot de verbeelding spreken en is meer dan de moeite van het bekijken waard.

Met 40 minuten erg kort, maar deze productie smaakt zeker naar meer!”