Blind vertrouwen op de chef

 

 

De culturele scène is er een die mij tot op het bot boeit! Om een beetje voeling te houden met het wel en wee

van deze aan intense veranderingen onderhevige sector, ga ik enorme ladingen cultuur snuiven!

Met andere woorden: doe ik één keer per week een nieuw, gaaf, boeiend of spannend gebouw, stuk of event aan.

Zo draag ik niet alleen een vette steen bij aan de noodlijdende scene, maar kan ik tevens achterhalen

what’s hot and what’s not! In deze blog krijg je daarover geen saai “hoe was de hele ervaring voor mij persoonlijk”-

blabla- verhaal terug te lezen, maar een kei-interessante analyse van het gedrag en de gesprekken

van juist iedereen die er rondloopt behalve mijzelf. Lopen de bezoekers intens te genieten of

worden er chagrijnige blikken op horloges geworpen in de hoop dat de hele culturele ervaring snel ten einde is?

Met mijn optimaal getrainde observatie-skills, zijn al die middagen op het terras toch nog

ergens goed voor geweest, ga ik ervaren hoe het is om te dineren in het donker bij

 

Ctaste

 

Deze populaire restaurantketen is te vinden in onder andere Berlijn, Parijs, Londen, Hollywood, Wenen én

Amsterdam en biedt een bijzondere, unieke dinerervaring! Bij Ctaste ziet u namelijk geen hand

voor ogen en kunt u enkel uw overige zintuigen inzetten om te genieten van een weldadig meer-gangen diner.

Dat wordt dit keer dus ook observeren op geheel eigen wijze. Ik ben benieuwd hoeveel mensen

binnen een uur gillend naar buiten rennen en of men het nou écht leuk vindt om een schitterend diner te nuttigen,

zonder het te kunnen zien…

 

… en ik kan concluderen dat er bij Ctaste niemand gillend naar buiten rent en de once-in-a-lifetime experience

erg gewaardeerd wordt.

 

Bij aankomst in de verlichte lounge aan de voorzijde van het restaurant kan nog vluchtig

een visuele analyse gemaakt worden van het publiek dat de uitdaging durft aan te gaan bij Ctaste.

Dit zijn een zwerm familieleden, wat kleinere groepjes vrienden, veel jonge stelletjes en misschien zelfs

een blind date! In deze lounge kan alvast een drankje genuttigd worden en loopt er behoorlijk wat

personeel rond om ieder gezelschap een uitvoerige briefing te geven. Deze uitleg bouwt de spanning

lekker op en neigt een beetje naar de informatiestroom die je naar je hoofd geslingerd krijgt

voordat je gaat karten/ bungeejumpen/ duiken. Waarschuwingen en specifieke instructies in overvloed.

Er mag tijdens het eten vrijwel geen enkele handeling verricht worden zonder raadplegen en

assistentie van het bedienend personeel; persoonlijke spullen kunnen opgeborgen worden in een zwembadkluisje,

anders kan erover gestruikeld worden; en verder zijn alle menu’s een compilatie verrassingsgerechten,

dus wordt er nog vluchtig geïnformeerd naar ingrediënten die mogelijk moeilijk verteerd worden

en allergieën.

 

 

Na deze spanning verhogende introductie krijgt ieder gezelschap een persoonlijke ober toegewezen.

Al het bedienend personeel in Ctaste is zelf slechtziend of blind, wat voor hen het bedienen in het donker

een koud kunstje maakt. Daarnaast geeft het een extra dimensie aan de eetervaring, omdat de gasten

als het ware een inkijkje krijgen in de wereld van hun blinde medemens. Maar voor er bediend wordt,

moet de juiste tafel en belangrijker nog de juiste stoel gevonden worden. In polonaise worden

de diverse groepjes zacht schuifelend achter hun persoonlijke, slechtziende ober aan naar binnen geleid.

Na een reeks gordijnen en een eerste kennismaking met het pikkedonker, wordt iedereen één voor één

bij zijn stoel afgezet. Daarbij wordt kort medegedeeld wat er al op tafel te vinden is. Dit is niet meer dan

een setje bestek en een servet, maar om dit te verifiëren zijn er maar weinig gasten die niet meteen als een malle

de complete tafel beginnen af te tasten.

 

 

Tijdens het eten lijken de gesprekken van de gasten van Ctaste luider dan in een regulier restaurant.

Of dit te wijten is aan zicht compenserend luid spreken of zicht compenserend goed horen wordt

niet onomstotelijk duidelijk. Bij ieder gerecht is het weer een verrassing wat je voorgeschoteld krijgt.

De verdenkingen van groente-, vlees- en vissoorten vliegen in het rond. Er wordt niet alleen geproefd

wat er op het bord ligt, de verleiding om de gerechten af te tasten en met de handen te eten is voor menig gast

hoorbaar onweerstaanbaar. En waarom zou je dat ook niet doen, er is immers niemand die het ziet! Middenin

de tweede gang roept vanuit het niets een man aan de andere kant van de zaal zijn ober.

Als deze aangesneld komt, bekent de man: “Ja uhm, ik moet plassen.” Dit bijna kleuterachtige,

maar noodzakelijke verzoek, zorgt voor een gedempt gegniffel aan andere tafels.

 

 

Ondanks de uitzonderlijke ervaring in het donker zijn er weinig gezelschappen die hun kopje koffie en thee

als afsluiting van de maaltijd in de donkere ruimte consumeren. Het is na al die heerlijke gangen toch een opluchting

om weer in de verlichte buitenwereld te staan. En je lippen branden aan een hete kop thee die je niet kunt zien,

is ook weer zo wat. Terug in de lounge wordt de thee en koffie vergezeld met het onthullen van wat er daadwerkelijk

op het menu gestaan heeft. Maar niet voordat iedere gast een weloverwogen gok heeft mogen wagen.

Uiteraard wordt de plank regelmatig misgeslagen en is er verbazing over de mooie smaakcombinaties

die ongezien gemaakt zijn. Desondanks is Ctaste geen restaurant waar lang nagetafeld wordt en

als de persoonlijke eigendommen weer uit het kluisje gehaald zijn, verlaat iedereen met licht samengeknepen

ogen de zaak.

 

Kortom: Het is een ware once-in-a-lifetime experience als er in het donker gedineerd wordt bij Ctaste.

Voor iedereen die lekker met zijn handen in zijn eten wil wroeten, die zich niet geneert als er een ober geroepen

moet worden bij hoge nood en bovenal voor iedereen die eens aan den lijve wil ervaren hoe het is om blind te zijn.

Kortom, daar moet je heen!”