Kunst voor een prikkie

 

 

De culturele scène is er een die mij tot op het bot boeit! Om een beetje voeling te houden met het wel en wee

van deze aan intense veranderingen onderhevige sector, ga ik enorme ladingen cultuur snuiven!

Met andere woorden: doe ik één keer per week een nieuw, gaaf, boeiend of spannend gebouw, stuk of event aan.

Zo draag ik niet alleen een vette steen bij aan de noodlijdende scène, maar kan ik tevens achterhalen

what’s hot and what’s not! In deze blog krijg je daarover geen saai “hoe was de hele ervaring voor mij persoonlijk”-

blabla- verhaal terug te lezen, maar een kei-interessante analyse van het gedrag en de gesprekken

van juist iedereen die er rondloopt behalve mijzelf. Lopen de bezoekers intens te genieten of

worden er chagrijnige blikken op horloges geworpen in de hoop dat de hele culturele ervaring snel ten einde is?

Met mijn optimaal getrainde observatie-skills, zijn al die middagen op het terras

toch nog ergens goed voor geweest, ga ik naar de

 

Affordable Art Fair

 

in de Westergasfabriek in Amsterdam! Want prijzige kunststukken en onbetaalbare foto’s

met bijbehorende horde upper class, kunstminnende mengeling van nouveau riche en

oud geld hebben we nu wel genoeg gezien. Eens kijken wat een affordable art fair,

met enkel originele en hedendaagse kunststukken onder de €5000,-, voor volk trekt!

 

… en dat is een gezellige, diverse bende mensen!

 

Om een uur of één kom ik aan bij de beurstent die fungeert als verlenging van de Westergasfabriek en

ingang van dit kunstfestijn. Het is nog niet echt druk en zowel bij de garderobe als bij

de speciaal voor de gelegenheid door kunstenaars beschilderde stoelen staat slechts een handjevol bezoekers.

Maar schijn bedriegt want als ik eenmaal de beursvloer op stap, blijkt er al veel meer volk

op de been te zijn. Het valt me op dat er veel kinderen rondrennen tussen de betaalbare kunstwerken

bij de kunststands van uiteenlopende galerieën. Twee jonge meisjes staan bij een muur die vol hangt met

kleurrijke, gefotografeerde stillevens en geven om beurten aan welke van de serie ze met elkaar

zouden combineren. De bijbehorende moeders geven aan juist voor een meer neutrale

kleurcombinatie te gaan. De slotconclusie luidt dat er op zijn minst een heel wandje vol met deze foto’s

behangen zou moeten worden om hetzelfde, mooie effect te kunnen bereiken als hier op

deze beursmuur. Dan wordt het toch een prijzige aangelegenheid wanneer deze werken voor €460,-

per stuk over de toonbank gaan. Dit heuglijke feit wordt overigens extra benadrukt door een rood

geblokte “onder 500” sticker, die de bezoekers weinig subtiel op de echte artistieke koopjes moet attenderen.

Niet iedere standhouder heeft besloten gebruik te maken van deze stickers.

 

 

 

Als ik iets verder de beurstent in loop hoor ik een tweetal oudere dames tegen elkaar zeggen

dat ze blij zijn dat het eindelijk warmer wordt in de tent. Bij de ingang was de temperatuur dan ook bijna

gelijk aan die van de snijdende herfstwind buiten. Verder is het publiek zowel jong als oud en vertoont

veel overeenkomsten met het publiek op een woonboulevard of in de IKEA op een willekeurige zondagmiddag.

Hoewel de gemiddelde bezoeker minder arty farty is dan het publiek bij exclusieve kunstbeurzen,

is deze zeker niet minder kritisch. Ongezouten meningen vliegen te pas en te onpas in het rond.

In de Westergasfabriek staat een man erg luid te bellen en deelt zijn gesprekspartner aan de andere kant

van de lijn mede dat het ontzettend gezellig is op de art fair, maar dat hij tot nu toe echt nog niks leuks

heeft weten te vinden. Ergens in het midden van de ronde Westergasfabriek hangt een serie foto’s

met driehoekconstructie, die vanaf twee kanten bekeken kunnen worden. Vanaf links gezien is het steeds

een expressief gezicht en vanaf rechts een locatie. Een techniek die ook bij kitscherige verjaardagskaarten

van Walt Disney en in roterende vorm bij reclameborden langs de snelweg gebruikt wordt.

“Dat is flauw” is het verveelde commentaar van een voorbijlopende, kalende man tegen zijn vrouw.

 

 

Daarnaast wordt er minstens evenveel waardering uitgesproken voor de meest uiteenlopende werken.

Uiteraard worden smartphones en fototoestellen weer veelvuldig uit de jaszak geplukt om al het moois

vast te leggen. Ergens te midden van de kunstwerken mag je op de foto met “ART”,

de mascotte van de Affordable Art Fair in de gedaante van een jongeman in een roze morphsuit.

Wanneer je jezelf tagt in de foto op die Facebook gezet wordt, maak je kans op een RAR Rocking Chair

ter waarde van €479,95! Helaas heeft de vrouw die zich met mij naast ART neer vlijt geen Facebook en

laat de actie aan zich voorbij gaan. Daar was de jeugdige organisatie klaarblijkelijk niet op berekend!

Boven het beurscafé N5Telier, dat ingericht werd door Loods5, worden workshops aangeboden

door Made by Me. Hier mag iedere enthousiasteling kunst maken volgens een van de diverse kunsttechnieken

en de zelfgemaakte kunst mag vervolgens gratis mee naar huis! Een klein groepje dames

gaat helemaal op in het maken van linosnedes. Of er verder veel niet zelf geproduceerde kunst mee

naar huis gaat, wordt me niet helemaal duidelijk. Terug bij de ingang zie ik in ieder geval weinig

ingepakte werken met mij de beurs weer verlaten.

 

 

Kortom: De Affordable Art Fair lijkt een uitstekend alternatief voor een middagje woonboulevard en geeft

een inkijkje in de wereld van de betaalbare, hedendaagse kunst. Het is geen exclusieve bedoening,

kinderen zijn er meer dan welkom en verder is het een uitstekende plek om je eens heerlijk ongezouten uit te laten

over de aanwezige kunstuitingen. En dankzij het brede scala activiteiten aan ben je er rustig

de hele middag zoet!”