3D experience

 

 

De culturele scène is er een die mij tot op het bot boeit! Om een beetje voeling te houden met het wel en wee

van deze aan intense veranderingen onderhevige sector, ga ik enorme ladingen cultuur snuiven!

Met andere woorden: doe ik één keer per week een nieuw, gaaf, boeiend of spannend gebouw, stuk of event aan.

Zo draag ik niet alleen een vette steen bij aan de noodlijdende scène, maar kan ik tevens achterhalen

what’s hot and what’s not! In deze blog krijg je daarover geen saai “hoe was de hele ervaring voor mij persoonlijk”-

blabla- verhaal terug te lezen, maar een kei-interessante analyse van het gedrag en de gesprekken

van juist iedereen die er rondloopt behalve mijzelf. Lopen de bezoekers intens te genieten of

worden er chagrijnige blikken op horloges geworpen in de hoop dat de hele culturele ervaring snel ten einde is?

Met mijn optimaal getrainde observatie-skills, zijn al die middagen op het terras

toch nog ergens goed voor geweest, ga ik vandaag een kijkje nemen bij

 

Van Gogh: My Dream Exhibition

 

in de Beurs van Berlage! Het Van Gogh Museum heeft inmiddels zijn deuren gesloten

voor een verbouwing en om het publiek tegemoet te komen, is een deel van de beroemde werken

ondergebracht bij zustermuseum de Hermitage. Maar waarom zou je daar achteraan de lange rij

gegadigden bij die instelling aansluiten als je ook een overzichtstentoonstelling met reproducties van

Van Gogh kan bekijken in de Beurs van Berlage met – als klap op de vuurpijl – een aantal meesterwerken

in 3D-uitvoering? Te bewonderen met heuse 3D-bril!!! Mijn oeverloze interesse is gewekt en

ik vraag me af of er meer volk is dat gehypnotiseerd wordt door de opvallende banner met een van

Van Gogh’s zelfportretten voor de ingang van de Beurs van Berlage en zich binnen waagt…

 

… en dat zijn er helemaal niet weinig!

 

Terwijl ik eigenlijk op weg was naar een hele andere bestemming, wordt ik gegrepen door

de fleurige Van Gogh-banner en besluit resoluut met fiets en al de stoep op te denderen

richting Beurs van Berlage. Als ik enthousiast naar binnen loop, tref ik een stel aan bij

de kassa, dat zwaar vertwijfeld staat te draaikonten. Wanneer ik de entreeprijzen op het bordje

bij de kassa zie staan, snap ik meteen waarom. €16,50 pp! Dat is zeker niet mals in deze tijden van

economische malaise, die klaarblijkelijk ook de portemonnees van toeristen raakt. Het stelletje

doet inmiddels een paar passen opzij om plaats te maken bij de kassa en schuifelt daarna

voorzichtig richting ingang om vervolgens naar buiten te vluchten. Ondanks deze afhakers

koop ik een kaartje met de gedachte dat er meer mensen binnen rond moeten lopen, die juist

nieuwsgierig worden van zo’n prijs en hoge verwachtingen hebben van de expositie.

 

 

De expositie bevindt zich in de kelder van de Beurs van Berlage en na een afdaling

van een serie brede trappen mag ik uit een bak rode en zwarte 3D-brillen een leen-exemplaar vissen.

Eenmaal binnen zet ik hem op en loop richting een tweetal toeristen dat zwaar geïnteresseerd

bij de eerste informatieve borden en reproducties staat. Na een nadere inspectie blijkt dat ze moeite

hebben met de Engelstalige uitleg en daarom relatief veel tijd nodig hebben om de tekst te ontcijferen.

De vrouwelijke helft van dit duo heeft een rode 3D-bril op haar neus, maar komt er al snel achter

dat niet de gehele expositie 3D is. De derde dimensie blijft bij de eerste Van Gogh reproducties in ieder

geval uit. Een paar meter verderop worstelt een oudere man ook met de vraag of er

überhaupt 3D te vinden is in de geëxposeerde werken en zet herhaaldelijk zijn bril

op en af voor hetzelfde 3D-loze schilderij.

 

 

De 3D-bewerkingen van de werken van Van Gogh zijn echter alleen te vinden in de gele

mini-bioscoopjes die her en der over de expositie verspreid zijn en waar met grote duidelijke letters op

de buitenzijde “3D” prijkt. Deze boxen zijn erg knus voorzien van zwarte gordijntjes en

bieden ruimte aan niet meer dan twee personen, waardoor er af en toe een kleine opstopping

ontstaat. De 3D-filmpjes laten steeds iets anders zien. Dan weer de voorstudies en het eindresultaat

van de ‘Aardappeleters’, verschillende varianten van de wereldberoemde ‘Zonnebloemen’ die

in elkaar overvloeien en daarna bewegende varianten van de door Japanse schilderkunst

beïnvloede ‘Amandelbloesem’. Een Portugese moeder probeert haar overenthousiaste zoon

met McFlurry bij te houden, terwijl hij door de ruimtes en 3D-boxen stuitert. Hoewel de 3D-animaties

niet extreem spectaculair zijn, lijkt het alsof de gierende jongen voor het eerst in zijn leven

een 3D-ervaring en daarmee de tijd van zijn leven heeft.

 

De op ware grootte geschaalde reproducties en 3D-bioscoopjes wisselen elkaar af in

het chronologische verhaal van het leven van Van Gogh, tot de expositie onderbroken wordt

door twee interactieve schermpjes. Hierop is een animatie van de Sterrennacht te zien, waarbij

de sterrenlucht vooruit lijkt te stromen. Met een simpele swipe-beweging over het touch-screen

zijn de wolken en sterren in een compleet andere richting te sturen. “Wow, this is fun!” roept een

volwassen Spaanse kerel naast me spontaan uit. Een daar heeft hij groot gelijk in.

 

 

Bij de laatste 3D-film van ‘Korenveld met kraaien’, is het 3D-effect al helemaal een daverend

succes. Zo schrikt een ouder Duits echtpaar dat voor mij naar het filmpje staat te kijken zichtbaar

van de in-3D-overvliegende-kraaien. Vervolgens lachen ze hartelijk om hun eigen schrikreactie en

vervolgen na-grinnikend hun weg. Het gastenboek aan het einde van de expositie waarin alle enthousiaste

reacties en opmerkingen verzameld worden, staat dan ook vol met enkel enthousiaste reacties en opmerkingen.

Het meeste commentaar is afkomstig van toeristen, die het ontzettend fijn vinden dat er ondanks

het sluiten van het Van Gogh museum toch nog werken van deze schilder te bewonderen zijn.

Een enkeling voorziet zijn commentaar van een eigen interpretatie van een zelfportret van Van Gogh.

Dat het gastenboek een maand na de opening van de expositie al bijna vol is, zegt ook niets dan goeds.

 

Kortom: Ondanks de relatief hoge prijs van deze tentoonstelling die enkel reproducties

van Van Gogh exposeert, is de ver-3D-isering een aangename aanvulling op het complete chronologische

overzicht en weet met name grote aantallen toeristen te trekken. Kinderen vermaken zich hier prima en

krijgen terloops wat kunstzinnige kennis mee en volwassenen weten de nieuwe weergave van de

overbekende meesterwerken ook zeker te waarderen.”